Pages

Gruaja Në Islam

Myslimanët vazhdimisht pretendojnë që pozita e gruas është mjaft e mirë në botën islame dhe që kjo gjë është meritë e mësimeve të Muhamedit. Por në momentin që kerkojmë sado pak në shkrimet islame kuptojmë menjëherë që kjo gjë nuk është aspak e vërtetë. Përkundrazi, shohim që gruja në këtë besim luan ka një pozitë të “ulet” dhe të poshtëruar. Më poshtë po paraqesim disa fakte të bazuara në shkrimet e myslimanëve për të kuptuar pozitën që gruaja ka në këtë fe.
Fakti 1.
Kurani i lejon (ose ndoshta dhe i urdhëron) burrat që të rrahin gratë e tyre që ti nënshtrojnë. Nëse një grua nuk e dëgjon burrin e vetë, burri duhet ta këshilloj. Nëse ky veprim nuk jep rezultat, burri duhet që të mos flejë në të njëjtin krevat me gruan, pra ta detyroje gruan të flejë në krevat të veçantë. Me gjithë këtë nëse gruaja akoma nuk respekton autoritetin e burrit të saj, thuhet që burri të ushtroje dhune fizike ndaj saj.
Surja 4:34
34. Meshkujt kanë autoritet mbi gratë, meqë Allahu u ka dhënë disa cilësi mbi ato dhe, meqë ata shpenzojnë për mbajtjen e tyre. Gra të mira janë ato të dëgjueshmet, që ruajnë fshehtësitë që ka urdhëruar Allahu. Sa i përket grave që ju i druheni mosbindjes dhe sjelljes së keqe nga ana e tyre, këshillojini, mos i pranoni në shtrat dhe i rrihni ato. Por, nëse ato ju binden, atëherë mos i ndëshkoni më. Allahu, me të vërtetë, është i Lartësuar dhe i Madhëruar!
Fakti 2.
Sipas Muhamedit, gratë nuk kanë kuptueshmëri sepse mendja e tyre është e mangët.
Sahih muslim Libri 1, Nr. 142
Është transmetuar në autoritetin e ‘Abdullah b. Umeri se i Dërguari i Allahut, vërejti: O gra, ju duhet të jepni sadaka dhe kërkoni shumë falje sepse ju pashë në numër të madh në mesin e banorëve të ferrit. Një grua e mençur në mesin e tyre, tha: Pse kjo, o i dërguari i Allahut, ne jemi në sasi të mëdha në ferr? Pas kësaj profeti i shenjtë vërejti: Ju mallkoni shumë dhe jeni mosmirënjohëse ndaj bashkëshortëve tuaj. Unë nuk kam parë asnjë që ti mungojë kuptueshmëria dhe të dështojë në fe, por (në të njëjtën kohë) të rrëmbejë urtësinë e të diturve, përveç jush. Pas kësaj gruaja ritheksoi : Çfarë është që nuk shkon me kuptueshmërinë tonë dhe me fenë? Ai (profeti i shenjtë) vërejti: mungesa juaj e kuptueshmërisë  (mund të gjykohet edhe nga fakti) se dëshmia e dy grave është i barabartë me një burrë, që është një dëshmi e mungesës së kuptueshmërisë  dhe që ju shpenzoni disa netë (dhe ditë) në të cilat ju nuk ofroni lutje dhe në muajin e Ramazanit (gjatë ditëve) ju nuk agjëroni, që është një dështim në fe. Ky hadith është transmetuar në autoritetin e Ebu Tahir me këtë zinxhir transmetuesish.
(Referencë:Sahih muslim Libri 1, Nr. 142)
Sahih Al Buhari, Libri 48, Nr 826
Transmetoi Ebu Said el-Khudri:
Profeti tha, “A nuk është dëshmia e një gruaje e barabartë me gjysmën e asaj të një burri?” Gratë thanë: “Po.” Ai tha, “Kjo është për shkak të mangësisë së mendjes së gruas.”

(Referencë: Sahih Al Buhari, Libri 48, Nr 826)
Fakti 3.
Muhamedi u jep grave shpresa mjaft të vogla për jetën e përtejme. Me të vërtetë ai citon mjaft qartë që shumica e banoreve të ferrit janë gra të cilat ishin mosmirënjohëse ndaj burrave të tyre (megjithëse asnjëherë nuk thotë që burrat mosmirënjohës do të kenë të njëjtin ndëshkim) Kjo nënkupton që pas këshillimit, dëbimit në një shtrat të veçantë dhe rrahjes nga burri i tyre, një grua kokëforte duhet që përjetësinë e saj ta shikoj në ferr.
Sahih al-Buhari Libri 18, Nr. 161
Transmetoi ‘Abdullah bin Abbas:
Dielli u eklipsua gjatë kohës së jetës së profetit . Apostulli i Allahut ofroi lutjen e eklipsit ​​dhe qëndroi për një periudhë të gjatë të barabartë me periudhën në të cilën mund të lexohet Sure el-Bekare. Pastaj ai u përkul për një kohë të gjatë dhe pastaj u ngrit për një periudhë të gjatë e cila ishte më e shkurtër se ajo e qëndrimit të mëparshëm, pastaj u përkulën përsëri për një kohë të gjatë, por për një periudhë më të shkurtër se e para; atëherë ai u përkul dy herë dhe pastaj qëndroi në këmbë për një periudhë të gjatë e cila ishte më e shkurtër se qëndrimi i parë në këmbë; atëherë ai u përkul për një kohë të gjatë e cila ishte më e shkurtër se e mëparshmja, dhe pastaj ai ngriti kokën e tij dhe qëndroi në këmbë për një periudhë të gjatë e cila ishte më e shkurtër qëndrimi i parë, pastaj u përul për një kohë të gjatë e cila ishte më e shkurtër se përkulja e  parë , dhe pastaj u përkul (dy herë) dhe e përfundoi lutjen. Atëherë, dielli (eklipsi) ishte pastruar. Profeti pastaj tha: “Dielli dhe hëna janë dy nga shenjat e Allahut. Ata nuk eklipsohen as për shkak të vdekjes së dikujt dhe as për shkak të jetës së tij (d.m.th. lindjes). Pra, kur ju e shihni ato, kujtoni Allahun.” Njerëzit thanë, “O i dërguari i Allahut! Ne të pamë të marrësh diçka nga vendi yt dhe pastaj pamë që u  tërhoqe.” Profeti u përgjigj: “Pashë Parajsën dhe shtriva duart e mia në drejtim të një grumbulli (nga frutat e tij) dhe e kisha marrë atë, ju do të kishit ngrënë nga ajo për sa kohë që bota do të mbetej. Unë gjithashtu pashë zjarrin e ferrit dhe kurrë nuk kisha parë një pamje aq  të tmerrshme. Unë pashë se shumica e banorëve ishin gra. ” Njerëzit pyetën: “O i dërguari i Allahut! Pse është kështu?” Profeti u përgjigj: “Për shkak të mosmirënjohjes së tyre.” Ai u pyet nëse ato janë mosmirënjohëse ndaj Allahut. Profeti tha, “Ato janë mosmirënjohëse për shokët e tyre të jetës (burrat) dhe mosmirënjohëse për punë të mira. Nëse jeni dashamirës ndaj njërës prej tyre gjatë gjithë jetës dhe nëse ajo sheh diçka (të padëshirueshëm) tek ju, ajo do të thotë:” Unë kurrë nuk kam pasur ndonjë të mirë prej teje “.

(Referencë: Sahih al-Buhari Libri 18, Nr. 161)
Sahih al-Buhari Libri 24, Nr. 541
Transmeton Ebu Said el-Hudri
Në ‘Id ul Fitr ose’ Id ul Adha i dërguari i Allahut doli në Musalla. Pas mbarimit të lutjes, ai mbajti predikimin dhe urdhëroi njerëzit për të dhënë lëmoshë. Ai tha: “O njerëz! Jepni lëmoshë.” Pastaj ai shkoi në drejtim të gruas dhe i tha. “O grua! Jep lëmoshë, sepse unë kam parë se shumica e banorëve të zjarrit të ferrit ishit ju (gratë).” Gruaja e pyeti: “O i dërguari i Allahut! Cila është arsyeja për këtë?” Ai u përgjigj, “! O gra! Ju mallkoni shpesh, dhe jeni mosmirënjohëse ndaj burrave tuaj. Unë nuk kam parë askënd më të mangët në inteligjencën dhe në fe se sa ju. O gra, disa prej jush mund të çojnë një njeri të kujdesshme e të mençur në rrugë të gabuar.” Pastaj ai u largua. Dhe kur ai arriti shtëpinë e tij, Zejnepja, gruaja e Ibn Mes’ud, erdhi dhe kërkoi leje për të hyrë. Ajo i tha: “O apostulli i Allahut! Jam Zejnepja.” Ai pyeti: “Cila Zejnepe?” Përgjigja ishte se ajo ishte gruaja e Ibn Mas’ud. Ai tha: “Po, lejojeni që të hyjë.” Dhe ajo u pranua. Atëherë ajo tha: “O pejgamber i Allahut! Sot ju urdhëruat njerëzit për të dhënë lëmoshë, dhe unë kam pasur një stoli dhe kam ndërmend ta jap atë si lëmoshë, por Ibn Masud tha se ai dhe fëmijët e tij e meritojnë atë më shumë se kushdo tjetër. “Profeti u përgjigj:” Ibn Masud ka folur të vërtetën. Burri juaj dhe fëmijët tuaj kishin më shumë të drejtë për atë se kushdo tjetër. “

(Referencë: Sahih al-Buhari Libri 24, Nr. 541)
Edhe sikur këto gra të mos mallkonin më dhe të fillonin e të falënderonin burrat e tyre, perspektiva e tyre për jetën e përtejme lë shume për të dëshiruar. Sipas Muhamedit, gratë myslimane e kanë të ardhmen e tyre të përjetshme duke qëndruar në cep, duke pritur për burrin që të vije dhe të këtë marrëdhënie seksuale me to.
Sahih al-Buhari Libri 24, Nr. 541
Transmetoi `Abdullah bin Qais:
I dërguari i Allahut tha: “Në Parajsë ka një pavijon bërë prej një perle të vetme si zgavër , gjashtëdhjetë milje të gjerë, në çdo cep të së cilës janë gratë që nuk do të shohin ato në qoshet e tjera, dhe besimtari do ti vizitojë dhe ti gëzojë ato. Ka edhe dy kopshte, enët dhe pajiset e të cilëve janë prej argjendi, dhe dy kopshte të tjerë, enët dhe pajiset e të cilëve janë bërë të ashtu-dhe-kështu (d.m.th. ari) dhe asgjë nuk do të ndaloj njerëzit që të qëndrojnë në Kopshtin e Edenit dhe të shohim Zotin e tyre, përveç perdes së Madhërisë mbi fytyrën e tij. “

(Referencë: Sahih al-Buhari Libri 24, Nr. 541)
Fakti 4.
Kurani u lejon myslimanëve që të kenë marrëdhënie seksuale me femrat e robëruara dhe skllavet (ato që kanë në zotërim). Pasi ushtritë myslimane bastisnin qytet pas qyteti, ata robëruan mjaft gra, të cilat zakonisht shiteshin ose bëhej tregti me to. Me gjithë atë meqenëse burrat mysliman kalonin kohë të gjatë larg grave të tyre, ata kishin nevojë për urtësinë e Allahut se si ti trajtonin gjithë robëreshat e tyre.
Surja 23:1-6
1. Me të vërtetë, janë të shpëtuar besimtarët,
2. të cilët janë të përulur në namazin e tyre,
3. të cilët shmangen nga fjalët e kota,
4. të cilët japin zeqatin,
5. të cilët e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme),
6. përveçse me gratë e tyre ose me skllavet që kanë në zotërim – dhe, për këtë, nuk janë fajtorë,
Surja 70:22-30
22. Përjashtim bëjnë ata që falen,
23. e që janë të vazhdueshëm në faljet e tyre;
24. e që caktojnë një pjesë të pasurisë së tyre
25. për lypësin dhe për nevojtarin;
26. e që besojnë në Ditën e Llogarisë (Gjykimit);
27. e që frikësohen nga dënimi i Zotit të tyre,
28. – vërtet që askush nuk është i sigurt prej dënimit të Zotit të vet -;
29. e që e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme),
30. përveçse ndaj bashkëshorteve dhe skllaveve të veta – në këtë rast nuk meritojnë qortim,
Praktika e myslimanëve për të kryer marrëdhënie seksuale me gratë e zëna rob pasqyrohet dhe tek hadithet, ku gjejmë myslimanët në mëdyshje se çfarë të bëjnë me gratë e zëna rob. Kjo ishte më përpara se Allahu të dërgonte një shpallje që i lejonte ushtarët që kishin dyshime nëse të flinin me këto gra apo jo.
Sahih Muslim Libri 47, hadithi 41
Ebu Seid el-Hudri (Allahu atë (femerore) e kënaqi të) raportoi se në betejën e Hunejnit, i dërguarit i Allahut dërgoi një ushtri në Autas dhe, takoi armikun dhe luftoi me ta. Duke i mundur ata dhe duke i marrë ata si robër, shoqëruesit e të dërguarit të Allahut (paqja qoftë mbi të) dukej se përmbaheshin që të kishin marrëdhënie me gratë e zëna rob për shkak të burrave të tyre politeistë. Pastaj Allahu, më i Larti, zbriti në lidhje me këtë: ” edhe me gratë që gjenden nën kurorë, përveç atyre që i zini robëresha. (iv 24.)” (D.m.th. ato ishin të lejueshme për ta, kur “periudha e tyre e idetit të mbaronte).
(Referencë:Sahih Muslim Libri 47, hadithi 41)
Sahih Muslim Libri 16, hadithi 147
Ebu Sirma i tha Ebu Seid el Khadri (Allahu, ai i kënaqur me të):
0 Ebu Seid, a e ke dëgjuar të dërguarin e Allahut të përmendi el-‘azl? Ai tha: Po, dhe shtoi: Ne shkuam me të dërguarin e Allahut për fushatë në Bi’l-Mustaliq dhe morëm rob disa gra të shkëlqyera arabe; dhe i dëshiruam ato, sepse po vuanim nga mungesa e grave tona, (por në të njëjtën kohë), ne gjithashtu dëshironim shpërblim për to. Pra, ne vendosëm që të kemi marrëdhënie seksuale me to, por duke respektuar azl ‘(tërheqjen e organeve seksuale mashkullore para emetimit të farës për të shmangur ngjizjen). Por ne i thamë: Ne jemi duke bërë një vepër, ndërsa i dërguari i Allahut është mes nesh; pse të mos pyesim atë? Pra, pyetëm të dërguarin e Allahut dhe ai tha: Nuk ka rëndësi në qoftë se nuk e bëni këtë gjë, sepse çdo shpirt që është për të lindur deri në ditën e ringjalljes do të lindi.

(Referencë:Sahih Muslim Libri 16, hadithi 147)
Sahih al-Buhari Libri 64, Nr. 182
Transmetoi Ibn Muhairiz:
Hyra në xhami dhe e pashë  Ebu Se’id el-Hudri dhe u ula pas tij dhe e pyeta në lidhje me Al-Azl (dmth coitus interruptus). Ebu Se’id tha: “Ne shkuam me të dërguarin e Allahut për Ghazwan e Benu El-Mustaliq-it dhe morëm robër midis robërve arab dhe patëm dëshirë për gra dhe beqaria u bë e vështirë për ne dhe dëshironim të bënim coitus interruptus  . Pra, kur kishim ndërmend te bënim coitus interruptus, thamë: “Si mund të bëjmë coitus interruptus përpara se të pyesim të dërguarin e Allahut, i cili është i pranishëm ndër ne?” Ne i bëmë pyetje (atij) rreth kësaj dhe ai tha: “Është më mirë për ju që të mos e bëni këtë gjë, sepse nëse ndonjë shpirt (deri në Ditën e Ringjalljes), është i paracaktuar që të ekzistojë, ai do të ekzistojë”.

(Referencë: Sahih al-Buhari Libri 64, Nr. 182)
(coitus interruptus – tërheqjen e organeve seksuale mashkullore para emetimit të farës për të shmangur ngjizjen)
Sahih Muslim Libri 16, hadithi 147
Xhabir b. ‘Abdullah (Allahu qoftë i kënaqur me të) raportoi se një person e pyeti të Dërguarin e Allahut duke i thënë:
Unë kam një skllave dhe praktikoj ‘azl me të, pas së cilës i dërguari i Allahut tha: Kjo nuk mund të parandalojë atë që Allahu e ka caktuar. Personi pastaj erdhi (pas një kohe) dhe tha: i dërguar i Allahut, skllavja për të cilin kam ju kam biseduar është ngjizur, pas së cilës i dërguari i Allahut tha: Unë jam shërbëtor i Allahut dhe i dërguari i tij.

(Referencë:Sahih Muslim Libri 16, hadithi 147)
Fakti 5.
Islami përkrah marrdheniet seksuale me vajza që nuk kanë arritur pubertetin.
Sipas burimeve më të besuara të islamit, muhamedi pati marrëdhënie seksuale me gruan e tij femijënore, Aishën, kur ajo ishte vetëm nëntë vjeçe.
Sahih al-Buhari Libri 63, Nr. 122
Transmetuar nga babai i Hisham-it
Hatixhja vdiq tre vjet para se pejgamberi të shkonte në Medinë. Ai qëndroi atje për dy apo më shumë vite dhe më pas ai u martua me `Aishën kur ajo ishte një vajzë gjashtë vjeçare, dhe konsumoi martesën kur ajo ishte nëntë vjeçe.

(Referencë:Sahih al-Buhari Libri 63, Nr. 122)
Sahih al-Buhari Libri 67, Nr. 93
Transmetoi ‘Urva:
Profeti shkroi (kontratën martesore) me ‘Aishën, kur ajo ishte gjashtë vjeçe dhe konsumoi martesën e tij me të kur ajo ishte nëntë vjeçe dhe ajo qëndroi me të për nëntë vite (d.m.th. deri në vdekjen e tij).

(Referencë:Sahih al-Buhari Libri 67, Nr. 93)
Sahih Muslim Libri 16, Nr. 82
Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të) transmetoi:
Apostulli i Allahut u martua me mua kur isha gjashtë vjeçe, dhe u pranova në shtëpinë e tij kur isha nëntë vjeçe.

(Referencë:Sahih Muslim Libri 16, Nr. 82)
Sahih Muslim Libri 16, Nr. 83
Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të) transmetoi se i dërguari i Allahut u martua me të kur ajo ishte shtatë vjeçe, dhe ai e mori në shtëpinë e tij si nuse kur ajo ishte nëntë, dhe kukullat e saj ishin me të; dhe kur ai (profeti i shenjtë) vdiq ajo ishte tetëmbëdhjetë vjeçe.
(Referencë:Sahih Muslim Libri 16, Nr. 83)
Sunan Abu Davud Libri 12, Nr.76
Transmetoi Aishja:
I dërguari i Allahut u martua me mua kur isha shtatë vjeçe. Transmetuesi Sulejman tha: ose gjashtë vjet. Ai kishte marrëdhënie seksuale me mua kur isha nëntë vjeçe.

(Referencë: Sunan Abu Davud Libri 12, Nr.76 )
Kurani përkrah martesën me vajza të cilat nuk kanë arritur pubertetin. Pra deklaron që meshkujve mysliman u lejohet qe te kenë marrëdhënie seksuale me vajza ne moshën e pubertetit ose më të vogla. Sipas suresë 2:228, nëse një mashkull mysliman dëshiron që të ndajë gruan e tij ai duhet të presë derisa ajo të kaloje tre cikle menstruale (d.m.th. tre perioda) për tu siguruar që ajo nuk është shtatëzane.
Surja 2:228
228. Gratë e ndara duhet të presin tri cikle mujore dhe nuk është e lejueshme ta fshehin atë që ka krijuar Allahu në mitrën e tyre, nëse besojnë Allahun dhe Ditën e Kiametit. Burrat e tyre, nëse dëshirojnë mirësi dhe qetësi, kanë të drejtë t’i kthejnë gjatë këtij afati. Gratë kanë aq të drejta sa kanë edhe detyra, sipas arsyes së shëndoshë, ndonëse burrat kanë një shkallë (më shumë përgjegjësie) mbi ato. Allahu është i Plotfuqishëm dhe i Urtë.
Por pyetja që ngrihet lidhur me këtë fakt është: Po lidhur me gratë të cilat nuk kane cikle menstruale? Sa duhet të presë burri i tyre për ti ndare këto gra? Kurani i përgjigjet kësaj pyetje tek Surja 65:4, në të cilën jep rregullat e divorcit për: 1-gra të cilat nuk kanë ciklet mujore (ciklet menstruale) sepse janë në moshë të thyer, 2-vajza të cilat nuk kanë ciklet mujore (ciklet menstruale) sepse janë shumë të vogla, dhe 3-gra dhe vajza të cilat nuk kanë ciklet mujore (ciklet menstruale) sepse janë shtatëzane. Vargu deklaron se nëse mashkulli mysliman dëshiron te divorcojë gruan e cila nuk ka arritur akoma pubertetin , ata duhet të presin tre muaj (pasi kanë pasur marrëdhënie seksuale me to). Vargu citon si më poshtë:
Surja 65:4
4. Nëse dyshoni për ato gra tuajat, të cilave u janë ndërprerë zakonet, mësoni se koha e tyre e pritjes është tre muaj. Njësoj është edhe për ato që nuk u kanë ardhur ende zakonet. Kurse, për gratë shtatzëna, afati i tyre është deri në lindjen e fëmijës. Atij që i frikësohet Allahut, Ai do t’ia lehtësojë çështjen.
Në rast se ka ndonjë konfuzion lidhur me këtë varg, më poshtë po ju paraqesim tre komente nga komentues mysliman lidhur me vargun 65:4.
Tafsir Ibn Kathir
Allahu i lartësuari sqaron periudhë e pritjes së gruas në menopauzë. Dhe kjo është ajo te cilës menstruacionet i kanë ndaluar për shkak të moshës së saj të vjetër. `Idetit i saj është tre muaj në vend të tre ciklet mujore për ato që kanë perioda, bazuar në ajetin në (Sure el-Bekare). ) (Shih 2: 228). Po njësoj për të rejat, të cilët nuk kanë arritur vitet e menstruacioneve. `Ideti i tyre është tre muaj, si ato që janë në menopauzë.
(Referencë:Tafsir Ibn Kathir)
Tafsir Jalalayn
Dhe [si për] ato nga gratë tuaja që (lexo allā’ī ose allā’i në të dy rastet) nuk presin më që të kenë perioda, nëse keni ndonjë dyshim, në lidhje me periudhën e tyre të pritjes, periudha (pritja) e përshkruar e tyre duhet të jetë tre muaj , dhe [gjithashtu për] ato të cilat nuk i kanë menstruacionet, për shkak të moshës së tyre të re, periudha e tyre do të jetë [gjithashtu] tre muaj – të dyja rastet të zbatohen përveç atyre të cilave u kanë vdekur bashkëshortët; për këto [të fundit] periudha e tyre është përshkruar në ajetin: Gratë të cilave iu vdes burri, duhet të presin katër muaj e dhjetë ditë (pas vdekjes së tij). [S. 2: 234]. Dhe ato që janë shtatzëne, afati i tyre, përshkrimi për përfundimin e afatit (të pritjes) nëse janë të ndara apo burri u ka vdekur, duhet të  jetë kur të kenë lindur. Dhe kushdo që ka frikë Perëndinë, Ai do t’i bëjë gjërat e lehta për të, në këtë botë dhe në botën tjetër.
(Referencë:Tafsir Jalalayn)
Tafsir ibn Abbas
(E për ato nga gratë tuaja të cilave u mungojnë menstruacionet) për shkak të moshës së vjetër, (në qoftë se keni dyshim) në lidhje me periudhën e tyre të pritjes, (periudha e tyre (e pritjes), do të jetë tre muaj) mbi të cilën një burrë e pyeti: “O i dërguar i Allahut ! Po në lidhje me periudhën e pritjes të atyre që nuk kanë menstruacioneve, sepse janë shumë të vogla? “(Së bashku me ato që nuk i kanë) për shkak të moshës së re, periudha e tyre e pritjes është tre muaj. Një burrë e pyeti: “sa është periudha e pritjes për ato gra që janë shtatzëna?” (Dhe për ato me fëmijë), d.m.th. ato që janë shtatzënë, (periudha e tyre) periudha e tyre e pritjes (do të jetë derisa ato të sjellin barrën e tyre) fëmijën e  tyre . (E kushdo që zbaton detyrën e tij ndaj Allahut), dhe kushdo që i frikësohet Allahut në lidhje me atë që ai e urdhëron, (ai e bën rrugën e tij të lehtë për të) ai e bën çështje e tij të lehtë; dhe është thënë gjithashtu kjo gjë: ai do të ndihmojë atë për ta adhuruar më mirë atë.
(Referencë:Tafsir ibn Abbas)
Përfundime
Muhamedi përmirësoi disi jetën e disa femrave në Arabi. Megjithatë, myslimanët ndonjëherë e përdorin këtë fakt si provë që Muhamedi ka qenë profet. Një argument i tillë është absurd. E gjitha kjo nënkupton se meqenëse jeta e grave u përmisua në islam, islami nuk është aq i keq sa kultura përpara tij.
Pra, siç e pamë, Muhamedi lejon abuzimin bashkëshortor, duke cituar në mënyrë të përsëritur se gratë kanë mendje inferiore, duke pohuar se shumica e njerëzve në ferr janë gra, dhe u lejohen njerëzve të tij që të ketë marrëdhënie seksuale me femrat që zënë rob. Kjo situatë mbase është më e mirë se sa ajo e grave përpara se te dilte islami në Arabi, por gjithsesi, Muhamedi përsëri është mjaft larg të qënit “kampioni më i madh që bota ka njohur lidhur me të drejtat e gruas”
Në perëndim statusi i gruas është përmisuar shumë përgjatë shekujve të fundit. Dhe jemi mjaft mirënjohës që në disa pjese të botës myslimanët i shohin këto ndryshime dhe kanë filluar të ndërmarrin hapa për të adoptuar politika të ngjashme, në kundërshti me mendimin e ulet të Muhamedit në lidhje me femrën. Por përsëri në shumë zona, vazhdon ndjeka e mësimeve të Muhamedit. Shpresojmë vetëm që ata të cilët lexojnë kuranin të marrin ndonjë ditë Biblën dhe të lexojnë fjalët e Apostullit Pal lidhur me femrën:
Kolosianëve 3:19
19 Ju bashkëshortë, duaini bashkëshortet tuaja dhe mos u bëni të ashpër ndaj tyre.
Efesianëve 5:25
25 Ju, burra, t’i doni gratë tuaja, sikurse edhe Krishti ka dashur kishën dhe e ka dhënë veten e vet për të,
Galatasve 3:26-29
26 sepse të gjithë ju jeni bij të Perëndisë me anë të besimit te Jezu Krishti.
27 Sepse të gjithë ju që jeni pagëzuar në Krishtin, Krishtin keni veshur.
28 Nuk ka as Jude, as Grek, nuk ka as skllav as të lirë, nuk ka as mashkull as femër, sepse të gjithë jeni një në Jezu Krishtin.
29 Dhe, në qoftë se jeni të Krishtit, jeni pra pasardhja e Abrahamit dhe trashëgimtarë sipas premtimit.